Vegan. Ik wel!

Misschien sta ik inmiddels bekend als ‘Dochter M.’ die net veganistisch was geworden ten tijde van de vorige blogpost.

Hierbij stel ik mezelf nog wat uitgebreider voor: Ik ben M., de oudste dochter van Marjan. Inderdaad veganist, maar ook meer dan alleen dat. Ik studeer Taalwetenschap en ik woon sinds zo’n anderhalf jaar alleen in Amsterdam. Zoals al te zien is aan mijn studiekeuze ben ik net als mijn moeder geïnteresseerd in Taal. Iets minder in Kraal, maar wel in hand- en priegelwerk in het algemeen.

De reden dat ik me hier voorstel is dat ik hoop vanaf nu vaker deel uit te maken van deze blog, samen met Marjan. We houden allebei van Taal, van Kraal, van schrijven en van vegan eten.

Want ja: dat veganistische eten speelt nou eenmaal een grote rol in mijn leven. En inmiddels ook in dat van Marjan. Steeds vaker en steeds meer raakt zij er ook in geïnteresseerd en komt ze zelf met de meest geweldige ideeën en recepten.

Deze recepten, maar ook mijn recepten, dingen die we meemaken, zaken die ons opvallen en andere leuke of interessante verhalen zullen we gaan delen op deze blog.

Dus: tot snel!

Vegan. Ik toch niet?!

Dochter M. stopte eerst met het eten van vlees en vervolgens met het eten van dierlijke producten. Kortom, ze werd veganist.

Moet dat nou, dacht ik eerst. Maar ja, je laat een kind los of je laat het los. Zo is het toch? Ik dacht ook: wat maak ik voor haar klaar? En voor haar vriend E. trouwens, maar die is tenminste nog gewoon vegetariër. Ben ik ook een poosje geweest, toen ik jong was.

Afijn, er gebeurden geen rampen. Ja, één keer, bijna. Ik voegde op het allerlaatst BIJNA een restje zure room bij een soep. Niet helemaal dus, pfew. Typisch een actie voor iemand die regelmatig de sleutels in de voordeur laat zitten, of in het winkelwagentje. :O

Tot gisteren was er weinig aan de hand. M. bleef veganist, ik zei er weinig tot niets van, maakte af en toe tofu en draaide gehaktballen voor manlief. En wat doet M.? Ze stuurt me een recept voor vegan rijstkaas!

En wat doe ik? Ik verdwaal op de site van Martine – vegetus.nl – en ik denk, goh, lijkt me best lekker – en – eigenlijk niet eens zo moeilijk.

Het zal toch niet!