De blog

Ze* komt maar niet van de grond, die blog van mij.
Hoe komt dat, hoe kan dat?

Misschien omdat ik zo mijn best doe om mezelf te verstoppen. Dat wil zeggen, bepaalde kanten van mezelf, de kant waarmee je niet gezien wilt worden. De kwetsbare kant.

Intussen peins ik me suf waarover ik nou eens kan schrijven. En ik bedenk maar niets omdat ik aan de achterkant zo mijn best moet doen om overeind te blijven. Om niet ten onder te gaan aan pijn en pessimisme.

Wat is er dan?

Mijn gevecht tegen chronische pijn. Ik wil zo graag dat iedereen mij ziet als de vrolijke, sterke, vriendelijke Marjan terwijl er ook een boze, wanhopige, doodmoeie Marjan is. Die laatste heeft geen puf om alle mooie plannen die ze heeft uit te voeren. Ze voert haar strijd in het geniep, doet de pijn af als aanstellerij en zwijgt. Nou weet je het.

En nu publiceren kreng!

­čśÇ Ja, vast.

 

 

*Ja, ze. De krant is een meneer, de blog is een mevrouw. Vind ik.

Taal en Kraal en Kapsalon Esther

Zo spannend om aan de eerste opdracht voor de kraalkant te werken.

Esther Bakker, van Kapsalon Esther in Almere Haven, heeft een tijdje terug haar zaak een make over gegeven. Samen met Piep Uniek┬árichtte ze de ruimte helemaal opnieuw in. Ze wilde ook eens wat anders dan shampoo en haarlak verkopen dus vroeg ze mij om wat idee├źn.

Dit is het geworden, sleutelhangers met een beaded bead en armbandjes van kleine facetkralen van glas gecombineerd met metalen en houten kralen.