Vegan. Ik toch niet?!

Dochter M. stopte eerst met het eten van vlees en vervolgens met het eten van dierlijke producten. Kortom, ze werd veganist.

Moet dat nou, dacht ik eerst. Maar ja, je laat een kind los of je laat het los. Zo is het toch? Ik dacht ook: wat maak ik voor haar klaar? En voor haar vriend E. trouwens, maar die is tenminste nog gewoon vegetariër. Ben ik ook een poosje geweest, toen ik jong was.

Afijn, er gebeurden geen rampen. Ja, één keer, bijna. Ik voegde op het allerlaatst BIJNA een restje zure room bij een soep. Niet helemaal dus, pfew. Typisch een actie voor iemand die regelmatig de sleutels in de voordeur laat zitten, of in het winkelwagentje. :O

Tot gisteren was er weinig aan de hand. M. bleef veganist, ik zei er weinig tot niets van, maakte af en toe tofu en draaide gehaktballen voor manlief. En wat doet M.? Ze stuurt me een recept voor vegan rijstkaas!

En wat doe ik? Ik verdwaal op de site van Martine – vegetus.nl – en ik denk, goh, lijkt me best lekker – en – eigenlijk niet eens zo moeilijk.

Het zal toch niet!

Eén gedachte over “Vegan. Ik toch niet?!”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *